و چه حالی میدهد کند شدن سرعتت در انتظار نوروز… و چه ماکسیممی است لحظه ی تحویل سال… و چه سراشیبی دارد بعدش که دلت را هُررررری میریزد توی کفشت… و بعدش بالا و پایین می رود و می فهماندت که باید بروی بالا و بروی پایین و بیایی بالا و بیایی پایین و همینجوری گیج ویجی شوی که “عادت” بکنی که زندگی ات اگر “ثابت” باشد، هر لحظه اش “بحرانی” خواهد بود!!

سلام!

پارسال بهار، دسته جمعی… دوستان، دوستان… جدی باشید! پارسال بهار، همه اش رو فیلم می دیدیم… امسال فیلم های خوشگلش کمه… به دل خوش درس بخوانید. البته اگر بخواهید می توانید چند تایی رو ببینید. مثلا: «انقلاب چین»، «ورود آقایان ممنوع»… «ناسپاس» هم از فرط ضایع بودن خنده داره (البته اگه تمام فیلم رو بدون قیچی(!) پخش کنن)

خلاصه که عیدتان مبارک. این ها هم که معرف حضورتان هستند!